Var­hundar ß hŠlum lř­rŠ­isins

═slendingar kannast ßgŠtlega vi­ ■egar a­ erlend fyrirtŠki koma hinga­ til lands og hafa Ý farteskinu ôeigin starfsmennö. SlÝkir starfsmenn geta komi­ vÝ­a a­ og kunna eftir atvikum a­ koma frß ESB-l÷ndum og vera pˇlskir, frß Eystrasaltsl÷ndunum, Port˙gal e­a hva­eina e­a ■eir koma utan frß ESB, t.d. frß KÝna. Og ■eir kunna a­ vera rß­nir Ý gegnum starfsmannaleigur e­a vera ˙tsendir starfsmenn hinna erlendu fyrirtŠkja. Vi­ skulum lßta KÝnverjana bÝ­a og einbeita okkur a­ hinum innri marka­i ESB. Spurningin sem i­ulega vaknar upp Ý kj÷lfari­ er, ß hva­a starfskj÷rum slÝkir erlendir starfsmenn eiga a­ vera? Gilda reglur heimalands starfsmannana, t.d. um vinnutÝma, rÚttindi Ý veikindum, um vinnuvernd o,fl. e­a gilda reglur ■ess lands sem ■eir eru sendir til starfa Ý? Gilda kjarasamningar heimalandsins e­a gistilandsins? Vandamßli­ liggur sem sagt Ý ■vÝ a­ ■egar erlendir starfsmenn koma inn ß vinnumarka­ lands og eru ß lŠgri launum og b˙a vi­ rřrari rÚttindi en heimamenn, a­ ■ß grefur ■a­ undan kj÷rum og rÚttindum heimamanna. Ůetta hefur veri­ kalla­ ôfÚlagsleg undirbo­ö. Allt skr˙fast ni­ur ß lŠgsta samnefnara og ß ■vÝ tapa allir launamenn Ý lengdina, sama hva­an ■eir koma.

Einbeittur brotavilji

Ůa­ vŠr Štlun ESB ôme­ einbeittum brotaviljaö a­ koma ß slÝkum vinnumarka­i ß hinum innri marka­i ESB me­ tilur­ ■jˇnustutilskipunarinnar. Upprunalandsreglan svokalla­a Ý tilskipuninni gekk einmitt ˙t ß ■etta; pˇlskir starfsmenn sem bu­u ô■jˇnustuö erlendis, ßttu a­ vera ß pˇlskum starfskj÷rum og launum. Ůa­ var pˇlskra yfirvalda a­ fylgjast me­ a­ ekki vŠri ß ■eim brotinn rÚttur, yfirv÷ld gistilandsins ßttu a­ hafa mj÷g takmarka­an rÚtt til eftirlits og inngripa. Og ■rßtt fyrir a­ h÷r­ barßtta evrˇpskra verkalř­sfÚlaga gegn tilskipunin hafi bori­ nokkurn ßrangur, ■ß er upprunalandsregluna enn a­ finna, t.d. Ý nřjum l÷gum 2011 nr. 76 21. j˙nÝ um ■jˇnustuvi­skipti ô■egar ■jˇnusta er veitt ßn sta­festuö eins og segir Ý greinarger­ me­ frumvarpinu.

JßkvŠ­ri tilskipun...

┴ hinum innri marka­i ESB gilda meginreglurnar um fjˇrfrelsi­, frelsi til a­ veita ■jˇnustu, frelsi fjßrmagnsins, frjßls f÷r verkafˇlk og frelsi til a­ selja v÷rur. Menn sßu ■vÝ fyrir vandamßlin sem upp gßtu komi­ ef slÝkt frelsi vŠri algert og Ý ■eim tilgangi a­ verja st÷­u og rÚttindi launafˇlks ß hinum innri marka­i sam■ykkti ESB tilskipun 96/71/EC um ˙tsenda starfsmenn. Tilskipuninni var sem sagt Štla­ a­ verja rÚttindi ˙tsendra starfsmanna, en ekki sÝ­ur rÚttindi launafˇlks Ý gistilandinu me­ ■vÝ a­ koma Ý veg fyrir gegndarlaus fÚlagsleg undirbo­. En tilskipuninni var einnig Štla­ a­ koma Ý veg fyrir ˇsanngjarna samkeppni, ■vÝ hvernig ß sŠnskt ■jˇnustufyrirtŠki me­ starfsmenn ß sŠnskum launum a­ standast samkeppni vi­ lettneskt fyrirtŠki sem starfar Ý SvÝ■jˇ­ en borgar helmingi lŠgri laun samkvŠmt lettneskum kjarasamningum?

...sn˙i­ ß haus af dˇmstˇlum

Ůa­ sem a­ hefur sÝ­an gerst, eftir ßt÷kin um ■jˇnustutilskipunina og sam■ykkt hennar 2006, er a­ Evrˇpudˇmstˇlinn (ECJ) snřr efni tilskipunarinnar ß haus me­ Laval-dˇmnum sem kve­inn var upp Ý ßrslok 2007. Tilskipunin, sem menn t÷ldu almennt a­ Štti a­ tryggja ßkve­in rÚttindi a­ lßgmarki, er t˙lku­ af dˇmstˇlnum sem hßmarksrÚttindi. Ůeim atri­um sem verkalř­shreyfingin ger­i ESB afturreka me­ Ý barßttunni gegn ■jˇnustutilskipuninni, var n˙ (a­ hluta til) nß­ til baka me­ nřrri tangarsˇkn Evrˇpudˇmstˇlsins. Tilskipunin um ˙tsenda starfsmenn hefur sÝ­an veri­ notu­ til af dˇmstˇlunum (EFTA og ECJ) til a­ hefta og draga ˙r rÚttindum launafˇlks. DŠmi um ■a­ er mßlarekstur ESA gegn ═slandi sem enda­i me­ dˇmi EFTA-dˇmstˇlsins 28. j˙nÝ sÝ­asta sumar.

RÚttlŠti­ og frelsi­

Ůa­ mßl er um margt mj÷g ßhugavert, ekki sÝst vegna ■ess a­ ■a­ sřnir hvar dˇmstˇlarnir, Ý ■essu tilviki EFTA-dˇmstˇllinn, telja skyldur sÝna liggja. ŮŠr skyldur vir­ast umfram anna­ vera vi­ ßkve­inn hluta af ■vÝ ESB sem vi­ ═slendingar erum a­ sŠkja a­gang a­. ╔g myndi Štla a­ flestir ═slendingar b˙ist vi­ ôrÚttlßtriö mßlsme­fer­ fyrir ■eim yfir■jˇ­legu dˇmstˇlum sem Evrˇpudˇmstˇllinn og EFTA-dˇmstˇllinn eru, ekki sÝst fyrir ■Šr sakir a­ ■eir eru Š­sta dˇmstigi­ og skera ˙r um l÷ggj÷f ESB og EES sem gengur framar l÷ggj÷f a­ildarrÝkjanna. ╔g myndi enn fremur Štla a­ flestir teldu ■a­ ßkve­i­ sanngirnismßl a­ erlendu launafˇlki vŠru trygg­ sambŠrileg kj÷r og rÚttindi ß vi­ innlent, ekki sÝst ■egar ■a­ er ■a­ tryggir st÷­u hins innlenda starfsfˇlks og kemur Ý veg fyrir ˇsanngjarna samkeppni. Og a­ m÷rgum ■yki ■a­ nokku­ sÚrstakt a­ tilskipun sem upphaflega er Štla­ sÚrstaklega a­ gŠta hagsmuna launafˇlks og fyrirtŠkja gagnvart ˇheftu ôfrelsiö marka­arins, sÚ me­vita­ sn˙i­ ß haus til ■ess a­ passa upp ß hagsmuni ôfrelsinsö. Og a­ stofnanir, eins og Eftirlitsstofnun EFTA, ESA, leggi sig Ý framkrˇka til a­ passa upp ß a­ launamenn njˇti n˙ ekki of mikilla rÚttinda ľ ■vÝ ■egar allt kemur til alls kann ■a­ j˙ a­ kosta fyrirtŠkin bŠ­i aukalega fjßrmuni og fyrirh÷fn, en ■a­ er n˙ einu sinni sem ■au eiga a­ vera ôfrjßlsö undan. Ůa­ er frelsi­ sem dˇmstˇlarnir passa eins og var­hundar, skÝtt veri me­ ÷nnur gildi og a­ra hagsmuni.

Var­hundar ß hŠlum lř­rŠ­isins

Og ■a­ er einmitt Ý hlutverki var­hundsins sem a­ Eftirlitsstofnun EFTA, ESA, leggur af sta­ Ý ■ennan tiltekna lei­angur strax ■ann 19. oktˇber 2005. Ůß er stofnunin farin a­ hnusa af ■ßgildandi l÷gum nr 96 frß 2002 um ˙tlendinga og me­fylgjandi regluger­ (53/2003) um ˙tsenda starfsmenn. Ůegar a­ Al■ingi ßri­ 2007, Ý samvinnu vi­ verkalř­shreyfinguna, hefur svo smÝ­a­ og sam■ykkt nř l÷g nr. 45 27. mars ôum rÚttindi og skyldur erlendra fyrirtŠkja sem senda starfsmenn tÝmabundi­ til ═slands og starfskj÷r starfsmanna ■eirraö a­ ■ß fŠrist rannsˇkn ESA yfir ß ■au. L÷gin komu til Ý kj÷lfar mikillar umrŠ­u um kj÷r erlendra verkamanna ß ═slandi, um starfsmannaleigur sem snu­u­u ■ß og nau­syn ■ess a­ bŠta ˙r mßlum. Sem sagt lř­rŠ­islega tekin ßkv÷r­un af Al■ingi ═slendinga Ý samvinnu vi­ alla helstu hagsmunaa­ila og fengin ni­ursta­a sem var ÷llum til hagsbˇta. Erlendir launamenn fengu rÚttindi sem voru sambŠrileg Ýslenskum og ef ■eir hef­u meiri rÚttindi heiman frß, ■ß hÚldu ■eir ■eim. Samkeppnissta­a fyrirtŠkja var lei­rÚtt. Hvert var ■ß vandamßli­?

Of miklar upplřsingar og of mikil rÚttindi

A­ mati ESA var vandamßli­ tvÝ■Štt; annars vegar hva­ var­a­i upplřsingaskyldur hins erlenda fyrirtŠkis til yfirvalda og taldi ESA a­ greinar 8.,10. og 11. Ý l÷gunum stŠ­ust ekki dˇma Evrˇpudˇmstˇlsins, ■ar sem m.a. var vÝsa­ til ■jˇnustutilskipunarinnar; of Ýtarlegar kr÷fur vŠru ger­ar til fyrirtŠkja um upplřsinga til fyrirtŠkja.

Hins vegar taldi ESA a­ 5. gr. RÚttur til launa Ý veikinda- og slysatilvikum og 7. gr. Slysatryggingar vegna andlßts, varanlegs lÝkamstjˇns og tÝmabundins missis starfsorku, brytu annars vegar gegn 36. gr. EES-samningsins um frelsi Ý ■jˇnustuvi­skiptum og hins vegar gegn gr. 3.1 Ý tilskipuninni um ˙tsenda starfsmenn.

Al■ingi beyg­i sig fyrir vilja ESA hva­ var­ar greinar 8.,10., og 11. og breytti l÷gum nr. 45 27. mars 2007 me­ lagabreytingu 15. j˙nÝ 2010.

VeikindarÚttur Ý vegi ■jˇnustufrelsis

═sland vildi hins vegar ekki beygja sig hva­ var­ar gr. 5 og 7 og stefndi ESA ■vÝ rÝkinu fyrir EFTA-dˇmstˇlinn. Var ═slandi stefnt fyrir brot gegn 36. gr. EES-samningsins um frelsi Ý ■jˇnustuvi­skiptum og hins vegar gegn gr. 3.1 Ý tilskipuninni um ˙tsenda starfsmenn.

Article 36(1) EEA reads:

Within the framework of the provisions of this Agreement, there shall be

no restrictions on freedom to provide services within the territory of the

Contracting Parties in respect of nationals of EC Member States and

EFTA States who are established in an EC Member State or an EFTA

State other than that of the person for whom the services are intended.

Uppleggi­ er sem sagt ■a­ a­ sÚ hindrun Ý vegi vi­skipta me­ ■jˇnustu a­ menn fßi greidda veikindadaga og sÚu slysastrygg­ir! Situr ■a­ ekki vel? En ■egar til kastanna kom tˇk dˇmurinn ekki afst÷­u me­ hva­a hŠtti gr. 5 og gr. 7 strÝddu gegn ■jˇnustufrelsinu, ■vÝ hann komst a­ ■eirri ni­urst÷­u a­ greinarnar brytu gegn gr. 3.1 Ý tilskipuninni um ˙tsenda starfsmenn og lÚt ■a­ duga.

┴greiningsßkvŠ­i tilskipunar um ˙tsenda starfsmenn

Fljˇtt ß liti­ ■ß vir­ast ßkvŠ­i greinar 3.1 vera nokku­ jßkvŠ­. Teki­ er fram a­ a­ildarrÝki skuli tryggja ˙tsendum starfsm÷nnum ßkve­in rÚttindi, talin upp Ý li­um a til g, hvort sem er me­ l÷gum e­a heildstŠ­um kjarasamningum. Ůß segir a­ hugtaki­ ôlßgmarkslaunö sÚ nota­ eins og ■a­ er skilgreint Ý l÷gum gistilandsins e­a samkvŠmt hef­ Ý ■vÝ landi. Ůß segir Ý 7. gr. a­ gr. 1-6 skuli ekki koma Ý veg fyrir a­ starfsmenn njˇti hagstŠ­ari kjara og vinnuskilyr­a. Loks segir a­ a­ildar■jˇ­ir megi setja l÷g, (sem sÚu Ý samrŠmi vi­ EES-samninginn) me­ tilvÝsun Ý ôpublic policyö. ŮvÝ gŠti virst me­ e­lilegum lesskilningi, a­ ßkvŠ­i laga ô45 um rÚttindi og skyldur erlendra fyrirtŠkja...ö Šttu vel a­ geta r˙mast innan ■essa ramma, sÚrstaklega ■ar sem andi laganna vir­ist vera sß almennt a­ veita ˙tsendum starfsm÷nnum ßkve­na vernd og rÚttindi. (Sjß fullan enskan texta hÚr a­ ne­an.)

Sn˙i­ upp ß almenna skynsemi Ý pˇlitÝskum tilgangi

EFTA-dˇmstˇlnum, eins og Evrˇpudˇmstˇlnum ß­ur, tekst hins vegar a­ lesa ■ennan texta me­ allt ÷­rum hŠtti. Evrˇpudˇmstˇlinn rei­ ß va­i­ me­ Laval-dˇmnum og EFTA-dˇmstˇllinn fylgir sÝ­an Ý fˇtspor hans.

═ ˙rskur­i sÝnum byrjar dˇmstˇlinn ß a­ benda ß a­ formßla (preamble) tilskipunarinnar sÚ a­ finna grein 13 sem kve­i ß um a­ a­ildarrÝkin ■urfi a­ samrŠma l÷g sÝn svo tryggja megi lßgmarksvernd ˙tsendra starfsmanna; slÝka samrŠmingu sÚ einungis hŠgt a­ tryggja me­ ESB-l÷ggj÷f. (Greinin er ■vÝ Ý raun r÷ksemdafŠrsla fyrir nau­syn tilskipunarinnar sem slÝkrar.)

NŠsta ßlyktun sem dˇmurinn dregur af formßlagrein 13, er svo ■ar sem dˇmurinn byrjar alvarlega a­ sn˙a upp ß almenna skynsemi Ý pˇlitÝskum tilgangi; Hann segir a­ ■ar sem a­ nau­syn sÚ ß a­ samrŠma l÷ggj÷fina, ver­i a­ draga ■ß ßlyktun a­ li­ir a til g, Ý grein 3.1 sÚu tŠmandi. Ůa­ megi me­ ÷­rum or­um ekki tryggja lßgmarksrÚttindi starfsmanna ß ÷­rum svi­um en nßkvŠmlega ■eim sem ■ar eru talin upp! Ef gefa eigi a­ildarrÝkjum leyfi til a­ tryggja rÚttindi ß fleiri svi­um, yr­i ■a­ til a­ ey­ileggja skilvirkni tilskipunarinnar!

BÝ­um vi­! Hvernig mß ■a­ ey­ileggja virkni tilskipunar sem segir a­ starfsmanni skuli a­ lßgmarki vera trygg­ rÚttindi A og B, ■ˇ svo a­ einhver rÝki vilji bjˇ­a honum a­ auki, rÚttindi C og D? Fyrir mÚr, sem ˇl÷glŠr­um manni, er ■etta hreint bull! (EFTA dˇmstˇlinn ber reyndar fyrir sig ˙rskur­ Evrˇpudˇmstˇlsins Ý Laval mßlinu ľ en hinga­ til hefur ■a­ ekki gert ni­urst÷­ur rÚttari, ■ˇ svo sama vitleysan sÚ endurtekin tvisvar!)

Lagalegar hßrtoganir ß r÷ngum forsendum

N˙ ■egar dˇmstˇllinn hefur gefi­ sÚr ■essa (r÷ngu) forsendur, ■ß fer hann a­ sn˙a sÚr a­ efni greina 5 og 7 Ý Ýslensku l÷gunum og ■ß byrja hinar lagalegu hßrtoganir. SamkvŠmt 3.1 c li­ megi bara tryggja starfsm÷nnum lßgmarkslaun ľ og ■ß fer rÚtturinn a­ velta fyrir sÚr hva­ teljist til slÝkra launa. ═sland, stutt af lagaßlitum frß Noregi og Finnlandi, hÚlt ■vÝ fram a­ rÚttur til grei­slu veikindadaga vŠri hluti af launum. Dˇmurinn kemst ekki hjß ■vÝ a­ vi­urkenna ■a­ sem stendur Ý tilskipuninni a­ ■a­ sÚ rÚttur a­ildarrÝkja a­ skilgreina sjßlf hvernig skuli skilgreina lßgmarkslaun ľ en segir svo einfaldlega a­ sß rÚttur sÚ ekki ˇskilyrtur. Dˇmurinn segir a­ ■a­ skipti engu mßli hvernig ILO e­a a­rir skilgreini laun og blŠs svo a­rar ß r÷ksemdir ═slendinga. Hann kemst a­ ■eirri ni­urst÷­u a­ grei­slur fyrir veikindadaga teljist ekki til launa, eins og dˇmurinn telur a­ ■au eigi a­ skilgreina. Ergo gr. 5. Ý l÷gum nr 45, 2007, er ˇl÷gleg og h˙n skal ˙t!

Hann afgrei­ir sÝ­an 7. gr. me­ svipu­um hŠtti, slysatrygging falli ekki undir upptalninguna Ý li­um a til g og dŠmir hana ˇl÷glega lÝka.

SjßlfrŠ­i rÝkjanna bara a­ nafninu til

Ůß var ■a­ sÝ­asta tromp ═slands, sem var a­ vÝsa til ■ess a­ vi­ hef­um leyfi til a­ setja svona ôhrŠ­ilegö l÷g me­ tilvÝsun Ý ■a­ ôpublic policyö og myndi or­rÚtt ■ř­ast sem opinber stefna. En ■a­ er ekki meining, eins og EFTA-dˇmstˇllinn vill horfa ß mßli­. ═ r÷ksemdafŠrslu sinni segir hann a­ undantekningin frß ßkvŠ­um tilskipunarinnar sem megi fß me­ tilvÝsun Ý public policy, sÚ Ý raun undantekning frß meginreglunni um frelsi­ til a­ veita ■jˇnustu. ١ svo a­ a­ildarrÝkin sÚu enn■ß, a­ nafninu til (in principle) frjßls til a­ ßkve­a hva­ heyri undir ôpublic policyö Ý ljˇsi hagsmuna og ■arfa hvers a­ildarrÝkis, ■ß ver­i a­ t˙lka ôpublic policyö Ý samhengi EES, og sÚrstaklega ■egar til public policy er vÝsa­ sem rÚttlŠtingar ß undantekningu frß meginreglunni um frjßls ■jˇnustuvi­skipti, ■r÷ngt. Annars geti a­ildarrÝkin bara t˙lka­ public policy eins og ■eim sřnist ßn nokkurrar stjˇrnar stofnana EEA! Dˇmstˇlinn kemst ■vÝ a­ ■eirri ni­urst÷­u a­ a­ildarrÝki megi bara vÝsa til public policy sem ßstŠ­u til a­ setja l÷g eftir eigin h÷f­i, ef a­ ■a­ telst vera raunveruleg og nŠgjanlega alvarleg ˇgn sem ste­ji a­ grundvallarhagsmunum ■jˇ­fÚlagsins! A­ sjßlfs÷g­u kemst dˇmstˇlinn a­ ■eirri ni­urst÷­u a­ ■a­ sÚ ekki ˇgn vi­ grundvallarhagsmuni Ýslensks ■jˇ­fÚlags ■ˇ svo a­ greinar 5 og 7 ver­i fjarlŠg­ar!

(The public policy exception is, more fundamentally, a derogation from the principle of freedom to provide services. While the EEA States are still, in principle, free to determine

the requirements of public policy in the light of their national needs, the notion of

public policy in the EEA context, particularly when it is cited as justification for

a derogation from a fundamental freedom, must be interpreted strictly, so that its

scope cannot be determined unilaterally by each EEA State without any control

by the EEA institutions. It follows that a public policy provision may be relied

upon only if there is a genuine and sufficiently serious threat to a fundamental

interest of society.)

Lř­rŠ­islegri og skynsamri lagasetningu r˙sta­ Ý nafni frelsins

Ůar me­ er b˙i­ a­ r˙sta l÷gum nr. 45 27. mars ôum rÚttindi og skyldur erlendra fyrirtŠkja sem senda starfsmenn tÝmabundi­ til ═slands og starfskj÷r starfsmanna ■eirraö. B˙i­ er a­ ■rřsta ß a­ gr. 8.,10., og 11. hefur veri­ breytt ■annig a­ n˙ er erfi­a fyrir Vinnumßlastofnun a­ gegna eftirlitshlutverki sÝnu en ß­ur, og n˙ bÝ­ur Al■ingis a­ gera enn ß nř breytingar ß l÷gunum me­ afnßmi greina 5. og 7.

Ůa­ sem a­ ■essi saga sřnir er a­ menn ver­a vera mj÷g ß var­bergi gagnvart dˇmstˇlum eins og EFTA-dˇmstˇlnum og Evrˇpu-dˇmstˇlnum. Ůeir eru ekki eins hver annar dˇmstˇll sem er a­ reyna a­ komast a­ rÚttlßtri ni­urst÷­u Ý deilum tveggja. Ůeir hafa hvor um sig hli­stŠ­ hlutverk; a­ passa upp ß grunnsßttmßla ESB og EES-samninginn, sem byggir ß s÷mu grunnsßttmßlum um fjˇrfrelsi­. Til ■ess a­ geta gegnt ■vÝ hlutverki var­hundsins skirrast ■eir ekki vi­ a­ beita ÷llum ■eim me­÷lum og r÷kum sem ■eir ■urfa.

-phh

HÚr ß eftir kemur svo grein 3.1. Ý tilskipuninni um ˙tsenda starfsmenn sem til er vitna­:

(3)1. Member States shall ensure that, whatever the law applicable to the

employment relationship, the undertakings referred to in Article 1(1)

guarantee workers posted to their territory the terms and conditions of

employment covering the following matters which, in the Member State

where the work is carried out, are laid down:

- by law, regulation or administrative provision, and/or

- by collective agreements or arbitration awards which have been

declared universally applicable within the meaning of paragraph 8,

insofar as they concern the activities referred to in the Annex:

á

(a) maximum work periods and minimum rest periods;

(b) minimum paid annual holidays;

(c) the minimum rates of pay, including overtime rates; this point does not

apply to supplementary occupational retirement pension schemes;

(d) the conditions of hiring-out of workers, in particular the supply of

workers by temporary employment undertakings;

(e) health, safety and hygiene at work;

(f) protective measures with regard to the terms and conditions of

employment of pregnant women or women who have recently given

birth, of children and of young people;

(g) equality of treatment between men and women and other provisions on

non-discrimination.

á

For the purposes of this Directive, the concept of minimum rates of pay

referred to in paragraph 1(c) is defined by the national law and/or

practice of the Member State to whose territory the worker is posted.

...

7. Paragraphs 1 to 6 shall not prevent application of terms and

conditions of employment which are more favourable to workers.

...

8. ĹCollective agreements or arbitration awards which have been

declared universally applicableĺ means collective agreements or

arbitration awards which must be observed by all undertakings in the

geographical area and in the profession or industry concerned.

...

10. This Directive shall not preclude the application by Member States, in

compliance with the EEA Agreement, to national undertakings and to the

undertakings of other States, on a basis of equality of treatment, of:

- terms and conditions of employment on matters other than those

referred to in the first subparagraph of paragraph 1 in the case of public

policy provisions,

- terms and conditions of employment laid down in the collective

agreements or arbitration awards within the meaning of paragraph 8 and

concerning activities other than those referred to in the Annex.


ź SÝ­asta fŠrsla | NŠsta fŠrsla

BŠta vi­ athugasemd

Ekki er lengur hŠgt a­ skrifa athugasemdir vi­ fŠrsluna, ■ar sem tÝmam÷rk ß athugasemdir eru li­in.

Innskrßning

Ath. Vinsamlegast kveiki­ ß Javascript til a­ hefja innskrßningu.

Haf­u samband